Een ervaring van een schooldag

Nikita Espinal

Er zijn veel verhalen van de schooltijd van Ellen G. White. Hier is er één van. In die tijd hadden zij op school tafels, waaraan twee of drie leerlingen zaten. Op een dag had een meisje, dat naast Ellen zat, de onderwijzer boos genaakt. De onderwijzer pakte een liniaal, die naast hem lag, en gooide deze naar haar toe. Maar in plaats van dat deze het doel bereikte, raakte de liniaal Ellen en gaf een diepe snee. Wat kunnen we leren van de manier, waarop zij erop reageerde? Hier volgt het verhaal, dat zij vertelde:

Ik zat op school naast een leerling, toen de meester een liniaal pakte om de leerling op zijn hoofd te slaan, maar hij sloeg mij en gaf mij een behoorlijke wond. Ik stond op en verliet het lokaal. Toen ik de school verliet en naar huis ging, rende hij achter mij aan en zei: “Ellen, ik maakte een fout; wil je mij vergeven?”

Ik zei: “Natuurlijk doe ik dat, maar wat was nu de fout?”

“Ik wilde je niet slaan.”

“Maar”, zei ik, “het is een fout, dat je iemand wilde slaan. Ik wilde liever een snee in mijn voorhoofd hebben dan dat een ander gewond was geworden.”

–Manuscript Releases, vol. 9, blz. 57.